Voetbalvereniging Be Quick '28 • Zwolle

Nu had ik dat zo prachtig uitgerekend: bij mijn gang door stokoude exemplaren van de Be Quicker kon ik het zó plooien, dat ik tegelijkertijd met het kampioenschap 2008 kon herinneren aan het kampioenschap van 1964. Helaas, het heeft niet zo mogen zijn. We zijn dit jaar tweede, met toch nog vijf punten achterstand op HHC, en dan is het niet zo boeiend meer, dat de voorsprong op nummer drie niet minder dan veertien punten bedraagt. Je kunt daar allerlei conclusies uit trekken over een competitie waarin zo ontzettend veel meer ploegen in aanmerking kwamen voor degradatie dan voor het kampioenschap, maar ook dat helpt ons niet verder. Je kunt uit de eindstand vanuit Be Quick-perspectief ook aflezen dat er dit jaar heel veel goed gegaan is, en maar net een klein beetje te veel fout. Je moet al PSV heten om met drie trainers in één seizoen toch kampioen te kunnen worden.

Terug dus naar het seizoen 1963/64. In maart 1964 zijn er nog drie kampioenskandidaten, Go Ahead Kampen, Nunspeet en Be Quick ’28. In het jaarverslag over 1963 wordt veel vertrouwen in de goede afloop uitgesproken: Het jaar 1963 is in alle opzichten een goed jaar voor de voetbalafdeling geweest. Ons eerste elftal is het dit jaar niet gelukt om kampioen van de derde klasse te worden. We moesten de tweede plaats delen met Bennekom. Aan het eind van 1963 doet het eerste weer mee in de strijd om de bovenste plaats en zo doorgaande moet het voor ons beslist mogelijk zijn de hoogste klasse in het zaterdagvoetbal te bereiken. Vooral onze trainer W. van Tongeren en zijn rechterhand W. de Gunst zijn hier de animators.

Dat is dus een dan al wat belegen tekst uit het jaarverslag. Maar in hetzelfde nummer van de Be Quicker wordt teruggekeken op de twee topwedstrijden tegen de mede-kampioenskandidaten. De uitwedstrijd in Kampen werd met 7-4 gewonnen, verslaggever Wim van Tongeren haalt in zo’n geval de term korfbal-zege uit de kast. Tegen Nunspeet ging het mis, en van Tongeren kan daar, als hij het later opschrijft, nog bitter over worden: De blauw-gelen wisten wat ze wilden. Dat was winnen! Er werd door ons te tam gespeeld om aan de geestdriftige Nunspeters een krachtig halt te kunnen toeroepen. Toch was na rust (twaalf minuten voor tijd) bij de stand 1-1 nog van alles mogelijk. Van beide kanten waren prachtige kansen gemist. Nunspeet wist onze defensie kort voor tijd tot twee keer toe uit positie te spelen. Geen beste beurt van ons. Na zo’n wedstrijd moet je als oud-gediende toch even wat wegslikken. Onbegrijpelijk, dat we niet als leeuwen gevochten hebben. Onze kansen waren prachtig.

In de Be Quicker van april 1964 is alles al weer anders. Go Ahead heeft het in en tegen Bennekom laten liggen en Be Quick staat er weer het beste voor. In de laatste twee thuiswedstrijden kan het afgemaakt worden en Algemeen voorzitter Lans raakt al aardig in de stemming: Alle Be Quickers worden verzocht bij de wedstrijden aanwezig te zijn om op gepaste maar zeer enthousiaste wijze de jongens van het eerste te stimuleren zich tot het uiterste te geven voor Be Quick. Het Centraal Bestuur wenst trainer en voetballers in de komende weken veel kracht en wijsheid toe.

En jawel, in het mei-nummer kan verslag gedaan worden van het kampioenschap, nadat de laatste wedstrijden tegen OWIOS en Bennekom duidelijk met 5-2 en 6-2 gewonnen zijn. Succestrainer van Tongeren krijgt het woord: Aan de geweldige spanning is gelukkig een einde gekomen. En wat voor een einde! Door een prachtige finish hebben onze jongens het kampioenschap gegrepen. Wat een nervositeit heerste er tijdens de laatste wedstrijden! We hebben echt niet ons beste spel gespeeld, maar wel was onze voorhoede productief. Mag ik jullie alle elf van harte feliciteren en dank zeggen voor de vriendschap en het vertrouwen. Mede voor de geschiedenis van Be Quick wil ik jullie allen nog even noemen: Joop Bredewold, Bé Keizer, Jan Hammer, Tom te Velde, Frits Bol, Tiemen Locht, Henk van der Kolk, Anne-Jan Bouwman, Eef Wink, Johan Hoeksema en Johan Danenberg. Prachtig was het, dat we bovendien in tijden van minder goede vorm of blessures de hulp kregen van Bep Teters, Jan Esselink, Jan Eikelboom, Jan Schippers en Jan Nieuwenhuis. Dat we over zoveel goede remplacanten beschikken, bewijst wel dat we over een groot aantal goede spelers beschikken. Mijn vriend Wim de Gunst, onze trouwe sportieve grensrechter en assistent, mag ik wel bijzonder hartelijk bedanken voor de steun en adviezen die bijzonder nuttig waren. Wij zijn nu in de hoogste regionen van ons zaterdagvoetbal beland en ik ben reeds jaren van mening dat we deze plaats waardig zullen zijn. We hopen dit in de komende competitie waar te maken.

Wim de Gunst (grensrechter), Tom te Velde, Eef Wink, Johan Danenberg, Johan Hoeksema, Henk van der Kolk, Jan Hammer en trainer Wim van Tongeren.

Anne jan Bouman, Bé Keizer, Tiemen Locht, Johannes Bredewold en Frits Bol.

Aan zijn stijl van schrijven kun je zien hoe enthousiast hij was. Voorzitter Lans deed daar niet voor onder: De vlag in top! Heel Be Quick juicht! Het grote doel is bereikt! Hartelijke gelukwensen aan trainer, elftal en bestuur van de voetbalafdeling bij de promotie van het eerste elftal. (...) Daar mogen wij als bestuur en leden trots op zijn. Het werk dat meer dan 35 jaar met volharding door veel Be Quickers werd verzet, ook in moeilijke tijden, is nu bekroond. De top van het zaterdagvoetbal is bereikt! De plaats die Be Quick nu gaat innemen in het landelijk zaterdagvoetbal is een ereplaats. En die plaats brengt consequenties mee. Neen... ik denk niet in de eerste plaats aan de financiële gevolgen. Daar zullen we wel een weg voor vinden! Wat ik bedoel is streven naar een verdere opvoering van het spelpeil in het zaterdagvoetbal. Constructief, technisch en sportief voetbal zal het aanzien van de zaterdagsport versterken.

Mooi gezegd, en in 2008 lees ik het wat bedremmeld. Toen wel, nu (net) niet. Jammer. En verder kan iedereen zelf de verschillen en de overeenkomsten met 1964 wel bedenken, van de spanning en de vriendschap tot het vertrouwen en de financiële gevolgen. Het laatste woord is aan Wim van Tongeren, want in diezelfde feest-Be Quicker verwaarloost hij zijn taak als junioren-begeleider niet: DE LAATSTE LOODJES. Wij vertrouwen dat, nu de competitie vrijwel beëindigd is, onze Junioren nog eens extra veel tijd aan het huiswerk zullen besteden. Dit extraatje kan er toe bijdragen, dat je straks triomfantelijk met een goed rapport kunt zwaaien. Succes gewenst. Want hij kende zijn prioriteiten.