Het is zo’n typische woensdagavond bij Be Quick. Op de velden rond het clubhuis wordt hier en daar wat getraind op het onverwoestbare kunstgras. Heel druk is het niet, maar diverse elftallen werken hun oefenstof af. Alleen op het hoofdveld is wat meer te doen. Dames 1 speelt er  een oefenwedstrijd tegen de dames van HTC en de wedstrijd wordt gadegeslagen door kleine groepjes belangstellenden.

Zelf heb ik mij onttrokken aan het machtige schijnsel van de schijnwerpers. Ik ben naar Be Quick gekomen om een interview te doen. En even later zit ik dan ook op een barkruk met pen en papier voor mij. Het is een interview dat even tussendoor moet gebeuren, want ik wil Roy Karman interviewen en die heeft bardienst.

Maar het interview begint net voor veel elftallen zijn uitgetraind en Roy vertelt dan ook maar over zijn leven als Be Quicker. “Ik ben nu 27 jaar en vanaf mijn zesde jaar heb ik hier eigenlijk altijd gevoetbald, op een jaartje ZAC na dan. Ik kom hier uit de wijk en dan groei je min of meer op met Be Quick.”

Hebben we hier te maken met een betrokken Be Quicker?

“Ik hou zoveel mogelijk alles bij. Aan de ene kant spreekt de prestatieve kant van de club mij aan, maar er is ook veel gezelligheid. Het sociale gebeuren er om heen. Maar je moet ook zeggen: de club heeft het hier netjes voor elkaar.”

Prestatieve kant, zeg je. Heb je zelf ook in het eerste gespeeld?

“Ja en nee. In mijn A1-periode heb ik eens 20 minuten meegedaan in een bekerwedstrijd. Later stond ik nog eens in de basis bij een competitiewedstrijd tegen Dos Kampen, maar de wedstrijd werd een kwartier voor tijd afgelast. Op dit moment speel ik in het derde elftal en dat zal ook wel zo blijven. Door mijn onregelmatige werktijden (als politieagent, GG) moet ik ook nog wel eens een training overslaan. Op hoog niveau spelen wordt dan moeilijk.” 

Langzamerhand stromen de uitgetrainde spelers de kantine in en Roy loopt nu regelmatig weg om de clubleden van een hapje en een sapje te voorzien. Hij is dus niet alleen actief als voetballer. Samen met Arthur van Tongeren houdt hij op de  woensdagavonden de kantine draaiende bij Be Quick. Dat betekent dat beide heren om en om op woensdagavond aanwezig zijn in het clubhuis.

Veel buitenstaanders zijn vaak negatief over Be Quick. Hoe kijk jij aan tegen het imago van onze club?

“Iedereen kijkt toch een beetje tegen ons op en wil daarom van ons winnen. Voor veel clubs in de omgeving zijn wij natuurlijk ook de “stadsen”. Maar het mooie is dat we met het derde elftal zelf ook fysiek kunnen spelen. De clubs in de omgeving verwachten dat niet altijd van ons. Zelf ben ik ook het type “robuuste verdediger”. Moet het hebben van een mannetje uitschakelen in de duels.”

Wat zou je willen veranderen binnen de club?

“Ik zou het verenigingsgevoel wel iets meer terug willen hebben. Veel spelers van het eerste elftal zijn toch relatief onbekend binnen de club. Het is te hopen dat er weer meer jongens uit de eigen opleiding in het eerste elftal gaan spelen. Het accent moet natuurlijk niet alleen op het eerste elftal liggen. Andere elftallen verdienen ook aandacht. Maar die lijn heeft Be Quick inmiddels aardig goed ingezet.”

Ga je nog kampioen worden met het derde elftal?

“Ik hoop het, maar dat hebben we niet meer in eigen hand. We spelen sowieso wel nacompetitie en dat voor een nieuwkomer in de 2^e klasse, we hebben een goed seizoen gespeeld. En jij komt nu zeker nog met je drie stellingen?”

Zo is het. Hier komt de eerste stelling.

Stelling een: Be Quick is arrogant

“Wij zijn niet arrogant, dat is meer iets van buitenaf. Op dit moment zijn wij de vereniging met de hoogste spelende elftallen in Zwolle. Dat is een gegeven dat op korte termijn niet verandert en ik hoop dat dat zo blijft.”

Stelling twee: 4-3-3 of 4-4-2?

“Met 4-4-2 ben je verdedigend sterker. Maar ja dat is het motto van de verdediger hè?”

Stelling drie: verplicht vrijwilligerswerk is een goede zaak

“Dat is een goede zaak. Als we het met z’n allen doen dan is het ook goed te doen.”

Gerco Grevers