Karin Sluiter en Channa van der Moolen: Dames 3 is géén spookelftal!

Je hoort ze niet, je ziet ze niet en je kent ze niet. En wroeten in je eigen Be Quick netwerk helpt ook niet. Geen namen, geen gezichten. Helemaal niets. Ieder spoor lijkt dood te lopen. Je vraagt je dan ook af of het om een verzameling spoken of andere ongeïdentificeerde voetballende objecten gaat.

Anno 2008 bestaat de voetbalclub Be Quick ’28, veld houdende aan de Zwolse Boerendanserdijk, uit zo’n 800 leden. Dat zijn er veel. In ieder geval teveel om ze allemaal te kennen.En ja, dan glipt er ook wel een een elftalletje tussendoor. Dat heeft u als trouwe Be Quick volger toch ook wel eens? Maar ik weet het nu zeker: Dames 3 bestaat!

Het is half maart. Op een koude woensdagavond speelt het zesde elftal een competitiewedstrijd tegen Go Ahead Kampen. Het gaat redelijk, want ze spelen gelijk.Maar er is nog meer activiteit. Her en der wordt getraind om het edele voetbalspel te perfectioneren. Ik prijs mij echter gelukkig. In dit koude, gure weer heb ik verder niets buiten te zoeken. Snel loop ik dan ook maar het clubhuis in. Achter de bar is Arthur van Tongeren in de weer. In z’n eentje, zo lijkt het. Bij het grote scherm bespeur ik nog een enkel clublid. Heracles-Roda JC is aan de gang. En ik stoor de kijkers dan verder ook maar  niet. Ik ben in het clubhuis omdat ik daar heb afgesproken met twee speelsters van dames 3. Het spookelftal zeg maar. En ik wil wel eens horen hoe het ze vergaat met hun elftal en wat ze van de club vinden.

Karin Sluiter is zestien jaar en vierdejaars voetbalster. Ze kwam bij Be Quick terecht via Karlijn Groen die ze van de Geert Grote school kent. Dat ze pas op haar twaalfde ging voetballen is opmerkelijk. Ze wou eigenlijk al voetballen toen ze zes jaar was, maar toen staken haar ouders daar een stokje voor. Karin zegt dat ze geen hobby’s heeft buiten het voetbal om.

Channa van der Moolen is veertien jaar, deed aan veel sporten en is uiteindelijk bij het voetballen uitgekomen. Dat ze ging voetballen lag ook een beetje aan haar broertjes: met hen ging ze veel op pleintjes voetballen. En toen werd het spelletje almaar leuker. Ze is nu derdejaars Be Quickster. En ook Channa houdt vol dat ze maar een hobby heeft: voetbal. Een dag later mailt ze me overigens dat ze ook aan snowboarden doet.

Dames, wie zijn Dames 3 en wat is jullie plaats tussen de andere dameselftallen?

Karin: “Vorig jaar zijn wij als team overgestapt van meisjes B1 naar de dames senioren. Bij de junioren wonnen we bijna alle wedstrijden.”

Channa: “Ja, alleen tegen een elftal van VEVO hadden we het moeilijk. Uiteindelijk hebben we voor de senioren gekozen. Als Meisjes A1 zouden we heel veel hebben moeten reizen.”

Karin: “We zijn eigenlijk een opleidingsteam en we hoopten dat we dit jaar bij de eerste vijf zouden eindigen.”

Channa: “Dat gaat ook zeker lukken. We spelen in de derde klasse en we staan toch maar mooi tweede.”

Karin: “De competitie gaat lekker, maar het is ook een heel leuk en gezellig elftal, ondanks dat we niet allemaal van dezelfde leeftijd zijn (13-18 jaar, GG). Goeie sfeer, altijd lachen.”

Wat zijn de sterke punten van Dames 3 en wat is jullie rol in het elftal?

Channa: “We zijn mentaal sterk. Wij hebben als enige van de koploper gewonnen. Na een 3-0 ruststand wisten we toch nog met 3-4 te winnen (respect, GG). Zelf ben ik rechtsbuiten en ik moet het van m’n snelheid hebben. Op snelheid erlangs en dan de voorzet. Dat werk. Ik scoorde zelf zes of zeven keer dit seizoen.”

Karin: “Maar Channa heeft ook een goede techniek hoor. Zelf ben ik laatste vrouw, hoewel ik op veel plekken in de verdediging heb gespeeld. Rechtsback vind ik eigenlijk ook wel een fijne positie. Ik heb een goed schot en probeer altijd harder te lopen dan mijn directe tegenstander. Een doorgebroken speelster haal ik in. Die leg ik niet neer.”

Gaan we jullie ooit nog in de Eredivisie zien?

Karin: “Het lijkt me leuk om ooit in de Eredivisie te spelen, maar dat is nog ver weg.”

Channa: “Ik hoef nu niet zonodig naar Dames 1 of een ander elftal of zo. We hebben het gezellig met elkaar. Maar wie weet speel ik ooit in de Eredivisie. Ik weet niet of het me lukt.”

Karin: “We trainen nu twee keer in de week met Dames 3. Maar wij trainen ook nog regelmatig met Dames 2 mee (in totaal zeven speelsters, GG).”

Channa: “Ik heb iets gehoord over selectiewedstrijden aan het einde van het seizoen, waarbij de elftallen door elkaar gehusseld worden. Maar ik hoop eigenlijk dat we bij elkaar blijven.”

Wat vinden jullie eigenlijk van Be Quick?

Karin: “Be Quick is een leuke club waar ik veel mensen ken, hoewel ik verder niet heel erg bij de club betrokken ben. Dames 1 volg ik een beetje. Verder niet. Ik denk dat Be Quick wel een open club is, waar nieuwkomers zich snel thuis kunnen voelen.”

Channa: “Be Quick is zeker een leuke club, niet arrogant of zo. Vooral via school kende ik al veel mensen. Leuk is ook dat er veel aandacht is voor het damesvoetbal. En we hebben nu ook een mooi sportpark met fijne schone kleedkamers.”

Karin: “Het kunstgras vind ik ook erg fijn. Alleen de ramen in de kantine zijn wat onhandig met al die kozijnen.”

Channa: “Aan de andere kant is het ook wel eens nadelig dat de club prestatiegericht is, zeker als de teams volgend jaar niet meer hetzelfde zijn.”

Tot slot nog een actueel thema: vrijwilligerswerk. Wat zou je zelf wel willen doen binnen onze voetbalvereniging?

Channa: “Afgelopen zaterdag stond ik achter de bar met wat elftalgenoten. Dat was leuk. Maar ik zou nog wel eens F’jes willen trainen. Ook leuk om te doen.”

Karin: “De club draait op vrijwilligers. Die zijn nodig. Misschien dat ik ook nog wel eens een team ga trainen. Als ik uitgevoetbald ben.”

Gerco Grevers