3e kampioen 2006-2007!
Het derde elftal komt dit seizoen uit in de reserve derde klassen na vorig seizoen helaas gedegradeerd te zijn uit de reserve 2e klasse.
Het begin van het seizoen was veelbelovend. Tot aan de winterstop werd er alleen puntverlies in Hellendoorn geleden na een zeer onterecht gelijkspel. Het elftal stond in die periode vooral verdedigend als een huis en de aanvallers en de middenvelders combineerden er lustig op los. Ook konden wij vaak gebruik maken van de diensten van enkele spelers van het tweede wat de creativiteit binnen het elftal aardig ten goede kwam.
Gevolg was een prachtig doelsaldo en slechts twee verliespunten in de winterstop.
Na de winterstop ging het echter ietwat moeizamer. Er werden tegen enkele toch minder vaardig geachte tegenstanders punten verspeeld (Hulzense boys uit - gelijkspel, Gramsbergen thuis - verlies.) Ook moesten wij nog een gestaakte wedstrijd uitspelen die eveneens in een gelijkspel eindigde. En zo kon het zijn dat onze riante voorsprong op de concurrentie (Lees: Hellendoorn en S.C.D.) op een gegeven moment nog slechts 4 punten bedroeg.
Gelukkig hervonden onze spelers op het juiste moment de vorm en juiste mentaliteit en werden er voor de beslissende fase van de competitie weer een aantal winstpartijen op rij gepakt, waaronder winst op S.C.D. Hierdoor was S.C.D. inmiddels kansloos voor de titel. Zo kwam het dus dat het derde afgelopen zaterdag kampioen kon worden thuis tegen Hellendoorn. Hellendoorn moest van ons winnen om nog uitzicht op de titel te houden. Wij hadden dus aan slechts één punt genoeg om onszelf kampioen te mogen noemen.
De spanning voor de wedstrijd was voelbaar aanwezig. Van onze anders altijd zo nuchtere aanvoerder Karman droop de spanning letterlijk af en ook trainer Jan Locht was zichtbaar gespannen. Op zich niet verwonderlijk die spanning, daar een groot aantal spelers zich niet meer kon heugen wanneer zij zich voor het laatst kampioen mochten noemen.
De wedstrijd begon niet onaardig voor ons. Karst kon een aantal keer gevaarlijk doorkomen op links, wat resulteerde in enkele halve mogelijkheden en een aantal corners. Tussendoor was het goed oppassen voor de counter van Hellendoorn. Al met al hielden we redelijk makkelijk stand, tot het moment dat een Hellendoorner met de bal aan de voet rond onze zestien aan de wandel ging en de bal met een kluts bij de Hellendoornse spits terecht kwam. Die kende geen twijfel en schoot de bal onthoudbaar voor van der Kolk binnen. Gelukkig konden we voor rust nog de gelijkmaker aantekenen door een Bep Bakhuis-achtige kopbal van Matthijs Braam.
De tweede Helft begon aan onze kant ietwat slordig. Er waren wat foutjes en het duurde dan ook niet lang voordat er bij ons achterin door twee man langs de bal getrapt werd en de Hellendoornse spits gemakkelijk de 2-1 langs van der Kolk kon schieten.
Het werd dus zaak voor ons om druk te gaan zetten. Dit ging op zich aardig, maar grote kansen werden er nog niet gecreëerd.
Jan Locht wisselde vervolgens de nog altijd topfitte Westermann in en ook van Dijk mocht invallen. Dit kwam ons spel aanvallend zeker ten goede. De druk op het doel van Hellendoorn werd groter en groter. Ongeveer tien minuten voor tijd redde de keeper van Hellendoorn nog op een scherpe kopbal van Van den Born. Toch viel die goal maar niet en werd er aan de kant toch al rekening gehouden met een eventueel verlies.
Totdat Braam in de zestien zichtbaar werd vastgehouden. Door de wol geverfd als hij is liet 
hij zich direct vallen. De scheidsrechter kende geen twijfel en legde de bal resoluut op de stip. Spanning alom, die penalty moest er namelijk nog wel even ingeschoten worden. Jedidja Steenbergen was de “gelukkige” die het mocht doen. Het leek wel of hij geen spanning voelde en schoot de bal koelbloedig binnen. Met nog slechts enkele minuten te gaan was het zaak om het achterin nog even potdicht te houden. Ballen werden professioneel “geruimd”en bij een klein tikje lagen we al snel op de grond natuurlijk.
Eindelijk was daar dan het laatste fluitsignaal en kon het feesten beginnen, spelers vlogen elkaar om de nek en zelfs trainer Jan Locht werd op de schouders genomen.
Al snel werd het bier aangerukt en kon men beginnen met de drie Z’s (Zingen, Zuipen en Zie maar hoe je thuis komt) In de kantine was het natuurlijk ook een en al gezelligheid. Ook de vereniging nog hartelijk bedankt voor de beloning in de vorm van enkele consumpties. En natuurlijk de voorzitter die ook nog een gezellig kratje indeed.
Vervolgens ging het feest nog door in de Vrolijkheid dat ons als sponsor een hapje eten aanbood. Hiervoor namens het hele derde elftal dank Ria!
Gelukkig hoefden we daarna niet ver te zoeken voor een avond doorfeesten. De dames van Be-Quick hadden een leuke avond georganiseerd in de kantine, dus na de Vrolijkheid weer terug naar de club. Daar is het nog lang onrustig geweest en meerderen zijn daar zelfs een stukje van de film toch echt kwijtgeraakt.
Al met al was het een schitterende dag voor ons. Onze dank gaat uit naar het bestuur dat ons de mogelijkheid heeft gegeven om het 3e elftal dit seizoen toch weer wat meer “op de kaart te zetten”.