| Jan Locht sr en
Gerrit Bruins over bloemenhulde Be Quick
Afgelopen vrijdagavond is er bij Be Quick weer een medewerkersavond
geweest. Vele medewerkers, al dan niet vergezeld door hun partner, beleefden er
een leuke avond. In de loop van de avond werden bovendien Jan Locht Sr en
Gerrit Bruins in de bloemen gezet als dank voor hun inspanningen voor de club.
 Zaterdagmiddag zoek ik Gerrit
Bruins thuis op voor een gesprek naar aanleiding van de hulde op de avond
er voor. Het is een herhaling van zetten, want Gerrit Bruins bezocht ik jaren
geleden ook al voor een interview op zijn huisadres. Toen bezocht ik hem als
theeman van dienst, nu bezoek ik hem als scheidend theeman van de club. Had hij
enig idee dat hem een eerbetoon te wachten stond?
Gerrit: “Ik kreeg eerst al een brief in de bus en later
begon mijn dochter er ook nog eens over. Dat vond ik wel opvallend. Maar ik ben
niet zo van dit soort officiële dingen, hoewel het een leuk gebaar is van de
club. Misschien was ik wel niet eens gegaan als ik het van te voren wist. Aan
de andere kant: als ik het geweten had dan had ik ook mijn kinderen gevraagd om
te komen.” Paul van de Weg, schoonzoon en speler van het derde elftal, was overigens
wel aanwezig.
Gerrit Bruins is inmiddels 72 jaar en deed de theeservice
bij Be Quick vanaf 2003. Het waren lange zaterdagen. Gerrit: “Ik vond het
eerlijk gezegd iets te zwaar worden. Nu is het aan anderen om het over te
nemen.”
 Tijdens het gesprek is ook Gerrit’s vrouw aangeschoven en even later komt ook Gerrit’s
dochter (“trek je niets van mij aan”) er
bij zitten. Inmiddels is het oude interview uit 2007 ook uit een la te voorschijn
gekomen en Gerrit laat nog een officiële kaart zien van de KNVB waarop staat
dat hij ooit jeugdleider was. Dit was overigens niet bij Be Quick, maar in zijn
periode bij HTC. “Die kaart kreeg je niet zomaar” zegt hij, “daar moest ik een
soort examen voor doen.” Gerrit’s vrouw
mengt zich uiteindelijk ook in het gesprek, want zoon John voetbalde ook bij Be
Quick: “John gaat dit jaar voor de 25e keer met de oud-spelers van zijn
elftal naar Terschelling, daar moet je ook maar een verhaal over schrijven.”
Dat zeg ik toe en ik neem afscheid met de belofte dat ik dit jaar opnieuw langs
zal komen voor een interview.
Later in de middag arriveer ik bij Jan Locht Sr. thuis. Jan heeft al 30 jaar onderhoudswerkzaamheden
verricht op het sportpark. Daarnaast spande hij zich ook in met tal van andere
zaken: belettering van de reclameborden, organiseren van verlotingen en droeg hij
zijn steentje bij aan de verbouwing van de oude kantine, in de loop van de
jaren ’90.
Had hij enig idee dat hij op vrijdagavond in de bloemetjes zou
worden gezet? Jan Locht: “Nee, het kwam echt als een totale verrassing. Anders
had ik zeker ook mijn vrouw meegenomen.”
 Jan’s vrouw Gea: “Ik ga nooit mee naar dat soort avonden,
omdat ik bang ben dat de muziek te hard staat.”
Jan Locht is 72 jaar en voetbalde zelf al rond 1948 bij Be
Quick. Na een korte onderbreking in de jaren vijftig keerde hij terug bij Be
Quick als jeugdleider. Later gingen ook zijn zoons Marco en Harrie bij Be Quick
voetballen. Marco haalde zelfs nog het eerste elftal.
Dertig jaar lid van de onderhoudsploeg, dus geboren met
gouden handjes? Gea antwoordt: “Toen we trouwden kon hij nog geen spijker in de
muur slaan, maar hij heeft er veel bij geleerd. Voor het onderhoudswerk op de
club gaat hij zelfs eerder zijn bed uit.”
Jan: “Ik zou dat onderhoudswerk op de club niet meer willen
missen.”
Jan laat zich terloops nog even ontvallen dat hij ook nog op
gymnastiek heeft gezeten, wat lange tijd ook nog bij de omnivereniging Be Quick
hoorde. Hebben ze elkaar ook leren kennen binnen de omnivereniging Be Quick
’28? Gea: “Nee, ik kom eigenlijk uit een CSV-familie. Dat ging in
die tijd eigenlijk niet samen.” Voor de jongere Be Quickers zal het moeilijk
voor te stellen zijn: er bestond vijftig jaar geleden grote rivaliteit tussen
het hervormde Be Quick en het gereformeerde CSV. Gea vertelt dat hervormde
jongetjes en gereformeerde jongens ook met pleintjesvoetbal gescheiden van
elkaar optrokken. Maar die tijden zijn voorbij.
Namens alle Be Quickers: Gerrit en Jan, bedankt voor jullie
inzet!
Gerco Grevers
Zwolle, 5 februari 2012
|