Karin Tersteeg: “Een top-3 klassering is ook heel mooi.”

Het is eind maart en dat betekent dat we langzaamaan  naar de ontknoping gaan van het lopende voetbalseizoen. Ook bij  Be Quick zijn er nog diverse elftallen in de race voor het kampioenschap. Een van die teams is Dames 1. In de afgelopen jaren wisten zij al diverse keren beslag te leggen op een mooie klassering, maar een kampioenschap, dat zat er tot dusverre niet in. Gaan zij dit jaar dan eindelijk die felbegeerde prijs pakken? We vragen het aan Karin Tersteeg, die ondanks haar 23 jaar al een van de veteranes in het team mag worden genoemd.

Karin, het is jouw zesde seizoen bij Be Quick. In al die jaren heeft Dames 1 het seizoen al een  paar keer afgesloten met een ereplaats, maar tot een kampioenschap is het niet gekomen. Dit jaar moet het dan toch maar eens gebeuren. “Nee, we zijn nooit kampioen geworden en het zou ontzettend leuk zijn als het dit jaar zou lukken. Maar met wedstrijden tegen Saestum, Ter Leede en ’t Zand hebben we nog een zwaar programma voor de boeg en we hebben het niet meer in eigen hand. Bovendien is de wedstrijd tegen RVVH halverwege gestaakt en daarin staan we met 1-2 achter.”

Heb  je al eens een prijs gewonnen met voetbal? “Nee, eigenlijk nog nooit. Niet bij Be Quick en ook niet bij vorige clubs. We hebben een paar keer de bekerfinale gespeeld met Be Quick, maar die werd steeds verloren.”

Jullie winnen van hooggeplaatste teams en verliezen van laaggeklasseerde ploegen. Niets is zo moeilijk als het resultaat voorspellen van Dames 1 lijkt het soms wel. “Dat klopt. Tegen hooggeklasseerde teams voetballen we lekker mee en pakken we punten. Terwijl we het soms moeilijk vinden om ons eigen spel te spelen tegen mindere teams. Het scoren gaat ook niet altijd even makkelijk. We hebben meerdere speelsters die er een stuk of vijf hebben gescoord, maar we hebben niet iemand in het team die er al meer dan tien in heeft liggen. Misschien is dit ook wel typisch iets van ons team. We werken echt voor elkaar en doen dat met z’n allen. Dat is niet alleen binnen, maar ook buiten het veld goed te zien.”

Heeft het team veel progressie gemaakt dit jaar? “Ja, we hadden het net over het wisselvallige van ons team. Dit is al een stuk verbeterd t.o.v. vorig jaar. Verder zijn er binnen het team weinig wisselingen geweest en merk je dat we meer op elkaar raken ingespeeld. Iedereen weet wat er op welke positie wordt verwacht dus daar hoeven we minder aandacht aan te besteden.”

Volgend jaar gaat FC Zwolle ook meedoen aan de eredivisie voor vrouwen. Ligt jouw ambitie daar ook? “Ik twijfel daarover. Dan ben je zes dagen in de week met voetbal bezig en moet je er weer heel veel voor opzij zetten. Ik weet niet of ik dat nog wel wil. Mijn droom was ooit om in Amerika te voetballen. Dat heb ik een half jaar gedaan in een universiteitscompetitie (Richmond, Virginia, GG).”

Je traint nu meisjes B2 en in het dagelijks leven ben je bezig met de lerarenopleiding (wiskunde). Schuilt er een trainster in jou? “Daar heb ik eigenlijk nooit zo over nagedacht. Ik wil echt nog zo lang mogelijk voetballen. Met trainster worden ben ik nu niet bezig.”

Gerco Grevers

23 maart 2010